دسته بندی کتاب و آموزش 2 | دیتاجو

صفحه 2 از 83 1 2 3 83

کتاب و آموزش

در این نوشته با شما هستیم تا به تعریف برخی از واژگان و کلمات عمومی بپردازیم. واژگانی که در زندگی روزمره ممکن است، بارها در میان جملات خود به کار ببریم. در نظر داشته باشید که این واژگان انتخابی بوده و معیاری برای انتخاب این کلمات وجود نداشته است و با توجه به کاربرد آنها می پردازیم.

آشپزی

آشپزی هنری است که از دیرباز میان مردمان جهان رایج است. با کشف آتش حیات جدیدی در زندگی انسان که در تلاش برای سیر کردن خود، از گیاهان خام یا گوشت حیوانات به صورت خام استفاده می کرد، ایجاد شد. انسان با استفاده از آتش مواد اولیه خام را طبخ کرد و در طول زمان و با بکارگیری خلاقیت خود مزه های جدیدی چشید.

با شکل گیری جوامع، وظیفه آشپزی بر عهده زنان و دختران گذارده شد. اما طی قرن های اخیر، این هنر از شکل سنتی خود خارج شده و باعث ایجاد کسب و کارهای مختلفی برپایه آشپزی شد وامروزه به عنوان یک صنعت و شغل پردرآمد شناخته می شود.

آشپزی با معادل انگلیسی (cooking) را می توان هنر و مهارتی که به وسیله آن مواد غذایی را به خوراکی ها و غذایی جهت مصرف تبدیل می شوند، تعریف کرد. در این عمل شما از وسایل و روش های مختلفی می توانید استفاده کنید. آشپزی که در متون قدیمی طباخی یا خوالیگری نیز نامبرده شده است، اغلب به پختن مواد غذایی اطلاق می شود. پختن مواد غذایی ممکن است به یکی از سه روش زیر انجام پذیرد:

پخت و پز در آب (آبپز کردن یا بخارپز کردن)، پخت و پز در روغن (سرخ کردن)، جوشاندن( غوطه ور کردن غذا در آب بر روی حرارت) و پُختن در تنور یا فر آشپَزی. طی حرارتی که در عمل پخت و پز به مواد غذایی وارد می شود، تغییراتی در طعم، بافت، ظاهر، یا خواص مواد غذایی ایجاد شده و طعم لذت بخشی به ارمغان می آورد.

هر کشور و هر ملتی آشپزی متناسب با اصول فرهنگی و گاه دینی و مذهبی خود را دارد به طوری که کشور های اروپایی شیوه های مخصوص، کشور های آسیایی و یا کشور های اسلامی از روش های مخصوص خود جهت فراهم کردن غذا استفاده می کنند.

کسانی که این مهارت و هنر را فراگرفته اند تحت عنوان آشپز می توانند در مراکز و رستوران ها مختلف به کار و فعالیت بپردازند.  برخی از آشپز ها تکنیک ‌های علمی پیشرفته برای تهیه غذا بکار می ‌برند تا طعم غذا را بیشتر کنند.

بیوگرافی (biography)

شاید تقریبا همه ما از این کلمه استفاده کرده ایم. شاید برای همه ما اتفاق افتاده باشد که تمایل داشته باشیم اطلاعاتی درباره شخصیت هنری، علمی و یا سیاسی مهم و مورد علاقه مان به دست آوریم. اولین کاری که شاید انجام داده ایم وارد کردن کلمه بیوگرافی در موتور جستجو گوگل بوده است و بلافاصله اطلاعات بسیاری در مورد آن شخص به دست آورده ایم. اما بدانیم مفهوم واقعی این کلمه چیست.

بیوگرافی یا زندگی نامه نوشته ای است که زندگی شخصی یک فرد برمبنای حقایق اساسی مانند تولد، آموزش، کار، وضعیت تاهل و فرزندان، مرگ و ... را شرح می دهد. در بیوگرافی صرفا به ارائه گزارش از زندگی شخصی فرد اکتفا نشده و تجربه فرد از رویدادهای مختلف زندگی نیز به تصویر کشیده می شود. زندگینامه می تواند در قالب کتاب یا سایر رسانه ها مانند فیلم های مستند یا فایل های صوتی تهیه گردد. زندگی نامه، داستان زندگی فرد را نشان می ‌دهد که جنبه ‌های مختلف زندگی او را برجسته می‌کند و گاه ممکن است شامل تحلیل شخصیت فرد باشد. آثار زندگینامه‌ ای معمولا غیر تخیلی هستند، اما داستان تخیلی نیز می‌تواند برای به تصویر کشیدن زندگی فرد مورد استفاده قرار گیرد.

گاه خود یک شخص، زندگی نامه خویش را به نگارش درمی آورد که در این حالت اتوبیوگرافی یا زندگی‌ نامه خود نوشت یا حسب ‌حال نام می گیرد. اغلب بیوگرافی ها براساس یادداشت های شخصی و یا اظهارات نزدیکان فرد نوشته می شوند.

آموزشی

کلمه آموزش معادل واژه انگلیسی Instruction یا Teaching است. آموزش به عنوان یکی از عوامل توسعه شخصی در ابعاد فردي، سازمانى و اجتماعي، است. آموزش فرآیندی مبتنی بر یادگیری و ایجاد تغییرات است که افراد را قادر به انجام کار و بهبود توانایی‌ ها، مهارت ‌ها، دانش، نگرش و رفتار اجتماعی می کند.

آموزش می تواند در قالب کلاس های آموزشی، فیلم آموزشی، کتاب آموزشی و استفاده از سایر رسانه ها و محتوایی است که از طریق آن بتوان مطلب و محتوایی را به علاقمندان یاد داد.

کسب و کار یا بیزینس

کسب و کار یکی از رکن های اساسی برای ایجاد جوامع توسعه یافته پایدار به شمار می رود. دولت تنها درصد کمی از جمعیت خود را می تواند در سازمان ها و نهاد های دولتی استخدام کند و می تواند برای درصد محدودی اشتغال زایی کند. با درک این نکته ممکن است شما به فکر ایجاد کسب و کاری برای خود بیفتید اما باید بدانید که فراهم کردن کسب و کار در جوامع امروزی به قوه خلاقیت شما بستگی دارد. به جرات می توان گفت که بازارهای اقتصادی آینده در اختیار کارآفرینان و افراد خلاق قرار خواهد گرفت. اما پیش از آنکه اقدامی انجام دهید باید با مفهوم کسب و کار آشنا شوید.

کسب و کار (business) به موسسه یا تشکیلاتی گفته می شود که به منظور تولید، خرید و یا فروش  یک محصول یا محصولات، خدمات و یا کالا سازمان یافته است. افرادی که برای راه اندازی یک کسب و کار کنارهم گرد می آیند به دنبال کسب سود، کسب ارزش برای محصول یا خدمت خود و یا مبادله کالا با کالا هستند.  

در یک کسب و کار افراد با تخصص ها و مهارت های مختلف برای پیش برد اهداف کسب و کار که مهم ترین آن کسب درآمد و سود است، به کار گرفته می شوند.

طبق تحقیق تیم دیتاجو، کسب و کارهای رایجی که وجود دارد را می توان در پنج دسته: کسب و کار خدماتی، کسب و کار اجتماعی، کسب و کار الکترونیک، کسب و کارخانگی و کسب و کار کوچک تقسیم بندی کرد.

کسب و کار خدماتی:

شامل فعالیت هایی است که انجام سایر فعالیت ها را تسهیل می کند و شامل انتقال کالاها و خدمات از مکان تولید به محل مصرف، انبارداری، بسته بندی، تامین مالی، سایر خدمات حمایتی مانند: خدمات بانکداری، حمل و نقل، بیمه، ارتباطات، بهداشتی و... می شود.

کسب و کار اجتماعی:

هدف اصلی کسب و کار اجتماعی انجام فعالیت اجتماعی است؛ به عبارت دیگر یک کسب و کار اجتماعی به منظور حل و رفع یک یا چند مشکل اجتماعی نظیر: فقر، اعتیاد، بیکاری، طلاق، کودکان کار، مشکلات فرهنگی، مشکلات محیط زیستی و ... ایجاد می شود. در این نوع کسب و کار بر خلاف کسب و کارهای تجاری که برای حداکثر کردن سود برای صاحبان خود تأسیس می‌شوند، فعالان بیشتر به دنبال لذت معنوی ناشی از آن هستند.

از نظر اقتصادی خودگردان بوده و سرمایه گذاران نیز به همان میزان که سرمایه‌گذاری کرده‌اند را می‌توانند دریافت کنند و هیچ سودی به آنها پرداخت نمی‌شود.

کسب و کار الکترونیک:

انجام کسب و کار با استفاده از ارتباطات راه دور و از طریق شبکه اینترنت را کسب و کار الکترونیک می گویند. کلیه فعالیت های کسب و کار از قبیل بازاریابی، خرید و فروش، ارتباط با مشتریان و ... از طریق وسایل مرتبط و شبکه اینترنت صورت می پذیرد.

یک کسب و کار اینترنتی مزایایی چون دستیابی به بازار های جدید، افزایش میزان فروش و سود و کاهش هزینه‌ های معاملاتی و تدارکاتی برای صاحبان خود فراهم آورد.

کسب و کارخانگی:

کسب و کار خانگی که اغلب کسب و کار خانوادگی نیز نامیده می شود شامل فعالیت هایی است که توسط عضو یا اعضای یک خانواده یا خویشاوندان در فضای مسکونی بدون مزاحمت و ایجاد اخلال در آرامش واحد های مسکونی همجوار شکل گرفته و منجر به تولید خدمت یا کالای قابل عرضه به بازار خارج از محیط مسکونی می‌شود.

امروزه این نوع از بیزینس به دلایل مختلفی مورد توجه خانواده ها قرار گرفته است. دلایلی مانند: فعالیت به صورت پاره وقت، پایین بودن هزینه های راه اندازی و ایجاد کسب و کار، انعطاف پذیری ساعات کاری در اختیار داشتن فرصت و زمان و راحتی بیشتر.

کسب و کار کوچک:

 این بخواهیم کسب و کاری را کوچک یا بزرگ بنامیم بستگی به حوزه فعالیت آن کسب و کار دارد زیرا هر صنعتی بر اساس درآمد و میزان استخدام سالانه، اندازه استانداردی را برای خود تعریف می‌کند. اما به طور کلی کسب و کار کوچک به صورت مستقل است و هر شرکت یا سازمانی با کمتر از ۵۰۰ پرسنل در این حیطه قرار می‌گیرد. فروشگاه مواد غذایی، نانوایی، آرایشگاه، دفتر وکالت، دفتر حسابداری، غذاخوری، آتلیه عکاسی را می توان به عنوان نمونه ای از کسب و کار کوچک معرفی نمود.

شعر یا سروده چیست؟

شعر که در متون کهن چغامه، چامه، نَشید، نظام، سخن منظوم، چکامه نامیده شده است یکی از قدیمی ترین شاخه های هنری و ادبی است که  قدیمی‌ترین سروده ‌های به ‌جا مانده به وِداهای هندوان باستان باز می‌گردد. شاعران و صاحب نظران، تعریف ‌های مختلفی از شعر ارائه کرده اند. در تعریف های رایج درباره شعر فارسی آن را سخنی موزون و آهنگین بیان کرده اند. در دیگر تعاریف سروده را نوعی دانش، فهم، درک، ادراک و وقوف تعریف کرده اند. در تعریف کلی كلامي است موزون و مقفي كه داراي معني باشد، و اين تعريف شعر است.

آنچه که شعر را از نثر جدا می کند می توان:  تأثیر و لذت و انتقال پیام و مفهوم به مخاطب، رعایت وزن عروضی مانند «متساوی» و «متکرر» و قافیه‌ واحد، درآمیختگی سخن با تصویر نام برد.

انواع شعر فارسی

در ادبیات پارسی سبک ها و انواع مختلفی از شعر وجود دارد. سروده های پارسی را می توان در قالب قصیده، مثنوی، رباعی، غزل، مسمط، قطعه، ترجیح بند و ترکیب بند، مستزاد، رباعی، شعر نو، سپید و آزاد به نگارش دراورد. هر یک از انواع سروده هایی که گفته شد چهارچوب و اصولی دارند و در طول تاریخ شعرای بسیار در سبک و نوع خود در ایران و جهان خوش درخشیده اند که به آنها خواهیم پرداخت.

سبک های مختلفی مانند سبک هندی، سبک خراسانی، سبک عراقی، سبک وقوع و سبک بازگشت در شعر فارسی از گذشته تاکنون ابداع شده اند.

در ادبیات جهان گونه های مختلف شعر سون، هایکو، غزل، ویلانل، مثنوی، بحر طویل و شعرآزاد رایج است. در طول تاریخ جریان های مهمی نیز در شکل گیری شعر اثرگذار بوده است. اجازه دهید به ذکر جریان ها اکتفا کنیم و توضیحات بیشتر را در مقالات بعدی بیان کنیم. کلاسیسم، رمانتیسم، سوررئالیسم، فرمالیسم، فوتوریسم، دادائیسم، پست مدرنیسم، سمبولیسم از جمله اثرگذار ترین جریان های شعری است.

نمایشنامه (The play)

نمایشنامه یا پرفورمانس یا تئاترنوشت به سبکی ادبی گفته می شود که معمولاً در قالب گفتگو بین شخصیت ‌ها روی صحنه تئاتر به نمایش در می آید. این گونه ادبی با داستان تفاوت هایی دارد و عناصر و اجزای مختلفی را شامل می شود.

در یک نمایشنامه اجزای مختلف صحنه مانند مکان، زمان رخ دادن، حالات چهره بازیگر نیز آورده می شود. كارها و حركات بازیگران داخل كروشه و اگر حجم زیادی داشته باشد با حروف ریزتر چاپ می گردد.

انواع نمایشنامه:

نمایش نامه نویس برای هدفی که در نظر دارد سبک خاصی را انتخاب و صحنه نمایش را تصویر سازی می کنند.

نمایشنامه می تواند در قالب نمایشنامه کمدی، درام، ملودرام، تراژدی، طنز، لغو و ساتیر به اجرا درآید. نمایشنامه کمدی دسته ای از نمایشنامه هاست که موضوع قالب آن شادی، داستان خنده آور و نشاط آور است که اغلب با پایانی خوش همراه است.

در نمایشنامه درام تصاویر واقعی از زندگی به وسیله بازی بازیگران به نمایش در می آید. موضوع یک نمایشنامه درام می تواند یک معما، عقاید، موضوعات تعلیمی، تبلیغی، تاریخی و قهرمانی یا یک موضوع نمادین باشد.

نمایشنامه ملودرام: در این سبک از نمایش مانند بسیاری از سریال های تلویزیونی و خانوادگی احساسی موضوع درام مایه ای از کمدی را نیز داراست و موسیقی نقش اساسی در آن ایفا می کند.

اگر در نمایش مسائل مصیبت بار و غم انگیز مانند مرگ عزیزان و ... اجرا شود، نمایشنامه تراژدی اطلاق می گردد.

نمایشنامه طنز: اگر نمایشنامه کمدی با پیام هایی که ممکن است گاه تلخ و گزنده باشد و موضوعی را تلنگر کند، نمایشنامه طنز نامیده می شود.

نمایشنامه لغو: نمایشنامه های طنز یا هجوی که بصورت بی بند و بار مسائل خانوادگی و غیراخلاقی را مطرح نمایند در این دسته می گنجند. قالب دیگر نمایشنامه خوانی نیز نمایش ساتیر است که اسطوره ها رو مسخره می کنند.

دین و مذهب

دین و مذهبی  با معادل انگلیسی (religion) دو کلمه ای است که اغلب همراه هم آورده می شود ولی واقعیت این است که این دو کلمه مترادف هم نبوده و تفاوت هایی دارند. اگر به درک درستی از دین برسیم به راحتی میتوان مذهب را نیز تعریف نمود.

دین آیین و قانون الهی تعریف می شود که برای صاحبان عقل و شایستگی آمده است و براساس اصول آن، سایرین را به دین هدایت کرده اند و افراد براساس آن راه و روشی برای زندگی خود اختیار می‌کنند. هر دینی اصول و فروعی دارد اما آنچه که میان ادیان مشترک است اطاعت از خداوند یا خداوندگان خود است.

امیل دورکیم دین را دسته‌ای همبسته از باورها و اعمال مربوط به امور لاهوتی که این باورها و عقاید و روش‌هایِ ثابت و غیرِ قابلِ تغییرِ همه کسانی را که پیرو آن ‌ها هستند در یک اجتماع اخلاقی واحد به نام امت متحد می‌کند، تعریف کرده است. ویلیام جیمز نیز دین را احساس، اعمال و تجربه ‌های افراد هنگام تنهایی، آنگاه که خود را در برابر هرآنچه الهی می‌نامند می‌یابند، بیان کرده است.

مطابق تعریف های مختلف می توان مذهب را جزئی از دین برشمرد. به عبارتی مذهب طريقه و روش به معناي اعتقادي كه بر اساس آن فعلي را انجام مي دهند. در تعریفی دیگر به مکتب ‌های فکری درون یک دین اطلاق می شود. گاه یک دین تنها یک مذهب را شامل می شود و گاه مانند دین مبین اسلام مذهب های مختلفی را در برمی گیرد.

در سرتاسر جهان ادیان مختلف با پیروان های بسیاری وجود دارد. مهم ترین ادیانی که مردم زیر سایه آن به انجام عبادات می پردازند ادیانی چون: هندو، جین، بودا، سیک، فالون گونگ، کنفوسیوس، تائو، شینتو، تنریکیو، شمنیسم، جوچه، کائودای، زرتشتی، یهودیت، سامریان، مندائیان-صابئین، مسیحیت، مورمون، یونیتارین، اسلام، بابیت، بهائیت، دروزی، یارسان، یزیدیان، راستافاری، ساینتولوژی، اکنکار، ویکا، مانویت، مهرپرستی-میترائیسم.

خانواده یا (family) چیست؟

در جوامع مختلف خانواده به عنوان بنیاد اصلی شکل گیری جامعه و کوچکترین واحد اجتماع شناخته می شود.

مطابق تعریفی که سازمان ملل متحد از خانواده ارائه می دهد یک خانواده را می توان به گروه دو یا چند نفره ‌ای که با هم زندگی می‌کنند؛ درآمد مشترک برای غذا و دیگر ضروریات زندگی دارند و از طریق خون، فرزند خواندگی یا ازدواج، با هم نسبت دارند تعریف کرد. در یک خانواده ممکن است یک یا چند خانواده زندگی کنند، تمام خانوارها، هم خانواده نیستند.

در تقسیم بندی های مختلفی خانواده را در سه گروه مادرتباری، خانواده هسته ای و خانواده گسترده دسته بندی می کنند. خانوار مادرتباری، خانواده ای است که مادر و فرزندانش درمکان مشترکی زندگی می کنند. اعضای خانواده هسته ای که برمبنای پیوند زناشویی شکل می گیرد، زن و شوهر و فرزندان تشکیل می دهد. خانواده گسترده نیز که در آن پدر و مادر و فرزندان با دیگران مثلاً خویشاوندان که ارتباط خونی دارند در مکان مشترکی زندگی می‌کنند.

در برخی از کشورها، زوجی( زوج غیر هم جنس یا هم جنس) که ازدواج رسمی کرده اند و پیوند خویشاوندی و زیستی دارند، به عنوان خانواده اطلاق می گردند. به طور کلی وظایف و کارکرد هایی بر عهده خانوار ها گذارده می شود که ممکن است در فرهنگ های مختلف متفاوت باشد. وظایفی چون: ارضاء غریزه جنسی در قالب پیوند ازدواج، تولید نسل و ابقای آن از طریق تولید مثل و تکمیل و تکامل و ایجاد زمینه آسایش در کنار یکدیگر و ترتیب و پرورش تمام اعضای خانواده.

روابط زناشویی

قبل از آنکه به تشریح پیوند زناشویی و ابعاد مختلف آن بپردازیم، باید از مقدمات و چهارچوب های اولیه رایج این پیوند سخن بگوییم.

ازدواج یا نکاح که معادل انگلیسی آن (marriage) می باشد، پیمان و نوعی رابطه است که به موجب آن دو نفر مرد و زن (در سایر جوامع دو مرد یا دو زن) زندگی خود را از تمام جنبه ها با یکدیگر شریک شده و خانواده ای تشکیل می دهند. به عبارتی فرآیندی که موجب علاقمندی، کشش جنسی، جسمی و روانی می شود زمینه پیوند دو فرد را فراهم می اورد.

با عقد پیوند ازدواج زندگی زناشویی شکل می گیرد. بسیاری از افراد ذهنیتی که از پیوند زناشویی دارند، صرفا محدود به رابطه جنسی است. اما واقعیت این است که مسائل جنسی تنها یک جنبه از زندگی زناشویی به شمار می رود.

می توان گفت که رابطه زناشویی به مجموعه اتفاقات و تعاملاتی که میان طرفین ازدواج طی زندگی مشترک صورت می گیرد، گفته می شود. یک رابطه زناشویی می تواند ابعاد مختلفی مانند برقراری روابط جنسی، فرزندآوری و پرورش فرزند، ایجاد محیطی آرام و با آسایش برای هر یک از اعضای خانواده، حفظ امنیت خانواده، انجام مناسب و موثر وظایف هر عضو خانواده، تامین نیاز های روحی و جسمی، تامین نیازهای روانی و معنوی و تلاش برای آینده ی بهتر هر یک از اعضای خانواده داشته باشد.

در یک رابطه زناشویی سالم هر یک از زوجین ضمن عمل به وظایف خود، کارهای مشترکی نیز برای پیشبرد اهداف مشترک انجام می دهند. پایه های یک زندگی سالم بر مبنای احترام، اعتماد و درک تشکیل می شود.

مسائل جنسی و آمیزش جنسی از مهم ترین ارکان یک پیوند ازدواج بوده و در انسان یک غریزه طبیعی است. هر عملی که بتواند باعث تحریک جنسی توسط شخصی دیگری شود، رابطه جنسی نامیده می شود. رابطه جنسی، تنها بخشی از رابطه است که نیازمند صمیمیت و ارتباط نزدیک است.

به یاد داشته باشید که یک رابطه جنسی خطرات و لذت های مختلفی می تواند داشته باشد. یکی از این خطرات بیماری های مقاربتی است. بیماری های آمیزشی یا عفونت های منتقله مقاربتی (به انگلیسی: sexually transmitted disease (STD) یا  venereal disease (VD) ) نامی کلی برای بیماری های گوناگونی است که از طریق انواع روش ‌های آمیزش جنسی انتقال پیدا می‌کنند. برای جلوگیری از چنین مسائلی که ممکن است بر رابطه اثر گذارد رعایت مسائل بهداشت فردی و استفاده از وسایل محافظتی توصیه می گردد.

یک رابطه زناشویی ممکن است با مرگ یکی از زوجه یا جداشدن زوجین به اتمام برسد. پایان زندگی مشترک اصولا طلاق نامیده می شود. پایان قانونی ازدواج و جدا شدن همسران از یکدیگر که در پی آن حقوق و تکالیف متقابلی که بین زوجین در هنگام ازدواج وجود داشته از میان می ‌رود، طلاق نامیده می شود. طلاق معمولا زمانی اتفاق می افتد که ناسازگاری هایی میان طرفین ایجاد شده و رابطه زناشویی با مشکلاتی مواجه شود.

واقعیت این است که مسائل حول ازدواج و زندگی مشترک و زناشویی آنقدر گسترده و وسیع است که ما را وامی دارد در مقالاتی جداگانه به طور مفصل در مورد آن سخن بگوییم.

تربیت و تربیتی

تربیت از جمله واژه هایی است که از کودکی به گوشمان خورده و استفاده کرده ایم.

آنچه که در منابع آورده شده است تربیت را نوعی آموزشگری عنوان کرده اند که زیرشاخه ای از علوم انسانی محسوب می شود و طی آن اعمالی چون یادگیری، رشد، به ‌کارگیری و تقویت نیرو های فکری و بدنی اتفاق می افتد.

این مفهوم در زندگی پیشرفته امروزی به یک علم تبدیل شده و با نام علوم تربیتی و علوم پرورشی شناخته می گردد. تربیت را می توان نوعی هدایت و آموزش بیان کرد، هدایتی که منجر به شکل گیری فردی بالغ یا مسلط به اموری خاص می گردد. این پرورش ممکن است در قالب کلاس های اموزشی و تربیتی، کتاب، سی دی، فیلم و ... باشد.

اشاره شد که تربیت یک علوم است. امروزه روانشناسان نیز وارد این حوزه شده و در حوزه روانشناسی تربیتی نیز فعالیت می کنند و به تحقیق در مسائل یادگیری و آموزش می‌پردازند. روانشناسان تربیتی در مسائل یادگیری و آموزش تخصص دیده‌ اند و ممکن است به کار در مدارس بپردازند.

تفریحی و سرگرمی (hobby and entertainment) :

تفریح و سرگرمی نیز از جمله کلماتی هست که همراه هم به کار برده می شوند. با هم معنی هر یک را بررسی می کنیم.

تفریح که از کلمه فرح برگرفته شده است، به مجموعه اعمالی گفته می شود که در زمان اوقات فراغات برای خوشی و نشاط انجام می گیرد. به عبارت دیگر فعالیت هایی فردی یا گروهی برای شوخی، سرگرمی و گاهی اوقات تسکین و آرامش روانی را تفریح می گویند.

صاحب نظران انواع تفریح را به دو دسته تفریح فعال و منفعل تقسیم بندی کرده اند. در انجام تفریح فعال انرژی جسمی یا انرژی روانی صرف شده و باعث ایجاد هیجان می گردد. برخلاف تفریح فعال، انرژی جسمی یا انرژی روانی صرف نمی شود.

سرگرمی نیز یک فعالیت تفریحی در اوقات فراغت به دلیل مختلف از جمله علاقه، لذت بردن و... به شمار می رود که در آن توجه مخاطبان یا شرکت‌ کنندگان به موضوعی یا کنشی سرگرم‌ کننده جلب می‌شود.

یک سرگرمی را می توان جمع ‌آوری مجموعه های مختلف، ساختن کاردستی، پرداختن به ورزش و گذراندن دوره ‌های آموزشی، فعالیت های هنری، مشاهده فیلم و سریال های مورد علاقه، انجام بازی های مفرح تعریف کرد.

شاید سرگرم کردن کودکان در زندگی های شهری کنونی از چالش های مهم خانواده ها به حساب می آید و خانواده ها باید برنامه ریزی و تمهیدات لازم را برای سلامتی کودکان خود در نظر بگیرند. بازی کردن از مهم ترین سرگرمی ‌های دوران کودکی است تا تجربیاتی که از دنیای اطراف کسب کرده است دوباره به صورت بازی نظم دهد.

تخلیلی

قوه تخیل یکی از نعمت ها و قدرت هایی است که خداوند به انسان عطا کرده است. انسان با بهره گیری از این قوه قرن ها و نسل هاست که قصه هایی شگفت انگیز از سرزمین پریان، ساحره ها و قهرمان قدرتمندی که شیاطین را به زانو در می آورند، ساخته و پرداخته اند.

نوشته های تخیلی گاه بر مبنای علمی بوده و ژانر علمی–تخیلی که سبکی داستانی است که در ادبیات، هنر، تلویزیون، بازی ویدئویی، سینما، تئاتر و دیگر رسانه‌ ها یافت می‌شود. در گونه علمی ‌تخیلی فناوری یا علوم امروزی یا مربوط به آینده دستمایه هنرمند و آفرینشگر قرار می‌گیرد.

فیلم و سریال ها، انیمیشن ها، رمان ها و کتاب های بسیاری با بهره گیری از قوه تخیل بشر تهیه و تولید می شوند و همواره طرفداران خاص خود را دارند.

و اما حرف آخر آنکه کلمات بسیاری هستند که می توان در مورد آنان صحبت کرد. اما همانطور که اشاره شد، سعی کردیم از مفهوم کلماتی که کاربرد زیادی در زندگی دارند، سخن بگوییم.

به منظور حفظ ارزش‌های انسانی و احترام به قانون کپی رایت، قابلیت کپی مطالب بسته می‌باشد.